Je zou denken dat de jongeheer Amrabat opgelucht is dat het been van Nicky Hofs niet brak toen hij hem expres een rotschop gaf. Maar nee hoor, zuchten en steunen en janken en zeiken omdat ze het bij Studio Voetbal hadden gewaagd om de beelden van die moordaanslag tien keer te herhalen. Hij kwam niet goed uit met zijn passen, jokte hij ook nog en gaf de journalistiek de schuld voor de straf die hem te wachten staat.

Ik heet het hyperactieve ventje welkom in de grote mensenwereld. It’s hard being a face, zei ooit George Best, een vleugelspeler waarvan de jongeheer Amrabat maar eens beelden moet opvragen. Leerzaam vanwege Bests geweldige passeeracties, én jongeheer Amrabat zal zien dat Best zijn armen niet liet zwaaien als molenwieken. Wat was dat dom zeg van de jongeheer Amrabat. Er wordt op je gelet, vanwege de actie-Hofs en de eerstvolgende wedstrijd verwond je wéér iemand, nu met je armen. Wie zegt jongeheer Amrabat eens dat hij één ding in zijn oren moet knopen: de boodschapper heeft het nooit gedaan, je hebt het namelijk zelf op je geweten.

Onbezonnenheid is niet voorbehouden aan de jeugd. De directeur betaald voetbal kan blozen als een verlegen schooljongen, maar kom je aan zijn knikkerzakje dan roept Henk Kesler plotseling ongenuanceerde dingen. Terecht constateert hij trouwens dat hem de kijkcijfers bij de NOS (‘U weet wel,’ schrijft Kesler cynisch, ‘van dat bord op schoot’) zondagavond tegenvielen. 1,8 miljoen kijkers bij de opening van het seizoen is inderdaad matig. Nog sterker, in de vijf voorgaande seizoenen waren bij Talpa en RTL de cijfers hoger.

Wat de manipulator achterwege laat is dat het marktaandeel nooit zo hoog was als uitgerekend jongstleden zondagavond: 50% procent van alle mensen in Nederland die tv keken om 7 uur had afgestemd op Studio Sport. Kesler verzuimt ook de reden te geven van het tegenvallende absolute aantal kijkers: het was zondag rond 7 uur prachtig weer. Wat Kesler verder niet schrijft in zijn perenbaksel op de KNVB-site dat voor een column moet doorgaan: één dag eerder, op zaterdagavond, keken er 1.285.000 miljoen mensen! Dat was de afgelopen vijf jaar niet meer voorgekomen. Ik kan niet anders concluderen dan dat Henk Kesler sterk lijkt op de door hem steevast bekritiseerde journalisten die zich schuldig maken aan tendentieuze en selectieve berichtgeving.

Hij is nog niet klaar. Er was, schrijft Kesler ook nog, het nodige aan te merken op de uitzending, ‘althans vanuit journalistiek oogpunt bezien. Bijvoorbeeld het verslag van Sparta-ADO Den Haag’. De directeur betaald voetbal legt niet uit wat er niet deugde.

Ik heb eventjes navraag gedaan wat hem zo dwars zit. Kesler vindt dat scheidsrechter Kevin Blom om wederhoor gevraagd had moeten worden. Terug naar zondag. Op zeker moment blunderde de arbitrage omdat de gasten elf in plaats van tien man in het veld hadden staan, terwijl Rankovic er (ten onrechte) uit was gestuurd. Na het beeldverslag zei trainer Wetzel hier iets over. Ook de blunderende Blom was om commentaar gevraagd maar diens betoog was zo langdradig en ingewikkeld dat de eindredacteur besloot de quote van Blom te schrappen. Persvoorlichter Huizinga van de KNVB heeft Studio Sport toen een paar keer gebeld uit naam van Kesler. Misschien is de directeur betaald voetbal gewend dat ze bij Talpa of RTL vervolgens naar hem luisterden, maar niet overal werkt het zo. Laten we mild zijn en Henk Kesler eventjes de tijd geven om te wennen aan onafhankelijke verslaggeving, wedstrijden die in volgorde van importantie worden uitgezonden en geen reclame.

De voetbalwereld kan nog veel van de (voetbal)journalistiek leren, dat is mijn stellige overtuiging. In dat licht is het jammer dat gerenommeerde verslaggevers als Peter R. de Vries en Kees Jansma niet aan de slag mogen als algemeen directeur bij Ajax. De heren zouden het imago van die club flink hebben kunnen opkrikken, dankzij duidelijkheid en transparantie. Dat ze niet kunnen voetballen, ach alsof Henk Kesler ooit een bal recht vooruit heeft getrapt.