Mijn club bestaat 100 jaar. Want ook al speelde ik bij FC Groningen, voor Sparta en zelfs in Portugal: er is maar één club die altijd mijn onvoorwaardelijke liefde krijgt en dat is Feyenoord. Net als al die supporters liep ook ik ooit aan de hand van mijn vader op de Stadionweg. Werd ik welkom geheten door de suppoost met de kenmerkende platte pet en lange jas. En dan die grote betonnen trappen op om uiteindelijk oog in oog te staan met het mooiste gras van Nederland. Het gras waar Puck van Heel speelde en later Jan Bens, Henk Schouten, Cor Veldhoen en natuurlijk Coen Moulijn. Het gras waar Feyenoord tegenstanders versloeg als Ajax en PSV, maar waar ook internationale grootheden ten onder gingen: Real Madrid in 1965 en AC Milan in 1969 om de Europacup 1, die Feyenoord later ook nog als eerste Nederlandse club wist te winnen. Feyenoord, een club van het volk, van harde werkers, maar toch ook zeker van mooi voetbal, van onverzettelijkheid. Als ik denk aan Feyenoord, denk ik aan Rinus Israel, Ove Kindvall en Eddy Treijtel. Mijn jeugdhelden die allemaal met hetzelfde gevoel van trots het rood/wit droegen. Zo ook aan de vooravond van mijn eigen loopbaan als eerste elftal speler; het Feyenoord van 1974 dat de UEFA Cup wist te winnen met Wim Jansen en Willem van Hanegem als beste middenvelders van Europa.

Feyenoord kende ook dieptepunten in de teleurstellende jaren 80, waarin slechts één kampioenschap werd behaald door 10 Rotterdammers en Johan Cruijff. Maar de nooit aflatende steun van het Legioen en de inzet van haar spelers heeft de club altijd groot gehouden. Als ik begin jaren 90 vrijwel ieder seizoen als presentator op de Coolsingel stond en zag dat er een beker of kampioenschap werd gewonnen klopte mijn rood/witte hart weer sneller.
Gerard Cox heeft het ooit het meest treffend verwoord: “Feyenoorder ben je niet voor je lol”. Dat klopt, want Feyenoord is niet de meest succesvolle club van Nederland. Maar als de successen dan komen, zoals in 2002 de UEFA Cup en dit seizoen de beker, dan smaken die overwinningen extra zoet. Dan hebben we jarenlang onze kelen niet voor niets schor gezongen. Dan hebben we het Hand in Hand Kameraden over de velden laten klinken om iedereen te laten horen dat we trots zijn…. al 100 jaar trots op ons Feyenoord.

Peter Houtman