Op de Vrije Universiteit werden ze soms gek van die student bewegingswetenschappen. “Ik bekeek alles door een voetbalbril,” zegt Raymond Verheijen.

“Een effectieve manier van studeren, maar de hoogleraren werden af en toe tureluurs van me. Ze hadden aan de VU totaal geen affiniteit met voetbal.” De 36-jarige Amsterdammer, die als jochie bij DWS vergeefs droomde van een carrière als prof, wist precies wat hij wilde toen hij zich inschreef voor de studie met de hoofdrichtingen inspanningsfysiologie en sportpsychologie.

Voetbal was zijn uitgangspunt. En dus draaide hij de theorie om. Simpel gezegd: In zijn ogen heb je geen conditie nodig om te kunnen voetballen, zoals ze aan de VU doceerden, maar door te voetballen krijg je vanzelf conditie.

Met die redenering bedacht hij zelf min of meer zijn huidige vak. Een geschikte titel heeft hij er nog altijd niet voor gevonden. Voetbalfysioloog? ,,De naam interesseert me niet. Het gaat om de praktijk. Zeker in het begin stoppen mensen je in een hokje. Dan ben je die loop- of conditietrainer. De buitenwereld wist niet dat ik al op mijn achttiende bezig was met mijn trainersdiploma.”

De vooruitstrevende Verheijen, sinds november 2006 werkzaam in de jeugdopleiding van Feyenoord, noemt zichzelf liever een (assistent-)trainer die gespecialiseerd is in periodiseren. ,,Het plannen van trainingen en wedstrijden op zo’n manier dat je in relatief korte tijd op voetbalconditioneel gebied je grenzen kunt verleggen.”

Een braakliggend terrein, zo ontdekte hij. ,,Er is op dat gebied nog veel winst te boeken. Negen van de tien trainers maken zich echter niet druk om de trainingsplanning. Die doen gewoon wat ze al jaren doen. Prima, zo is de voetbalwereld. Het is één van de redenen dat ik altijd werk heb. Een x-aantal trainers heeft het namelijk wél in de gaten.”

Dat zijn niet de minsten. Nadat hij als KNVB-docent in 1999 door Frank Rijkaard bij de staf van het Nederlands elftal werd gehaald, werkte hij ook samen met Louis van Gaal, Guus Hiddink en Dick Advocaat. Sinds Euro 2000 ontbrak hij op geen enkel groot toernooi. Komende zomer mag hij de Russische nationale ploeg fysiek prepareren. Met bondscoach Hiddink werkte hij samen op het WK van 2002, toen het topfitte Zuid-Korea de wereld verraste.

Er zijn weinig trainers die al op zo’n jonge leeftijd over zoveel bagage beschikken. ,,Ik denk niemand,” zegt Verheijen. ,,Bij alle coaches met wie ik heb gewerkt zat ik bij alle teambesprekingen. Ik heb zóveel kunnen leren. Daarin voel ik me bevoorrecht.”

Manager Peter Bosz haalde hem naar Feyenoord om de jeugdopleiding te professionaliseren. Het beloftenelftal, dat weer terugkeert op het hoogste niveau, kreeg hij er dit seizoen bij. Zijn contract in Rotterdam loopt na het EK nog een jaar door, maar of hij blijft, is afhankelijk van het perspectief dat hij ziet.

,,Of ik bij Feyenoord mijn ei kwijt kan? Goede vraag. Ik wil werken in een dynamische, grensverleggende setting waarin mensen elkaar scherp houden. Ik ben geen type ouwejongenskrentenbrood. Ik wil mezelf blijven ontwikkelen. Ik vind het beleidsplan van Peter Bosz top. Dat is ook de reden dat ik naar Feyenoord ben gekomen. Als je kunt realiseren wat daar in staat, is dat super. Maar na bijna twee jaar kom ik tot de conclusie dat de progressie in de jeugdopleiding langzamer gaat dan ik had gehoopt. Binnenkort gaan we evalueren. Mogelijk komen we dan tot nieuwe afspraken.”

In zijn opvattingen (‘ik ben veeleisend voor mezelf en voor anderen’) lijkt hij op de nieuwe hoofdtrainer. De kans dat hij onder Gertjan Verbeek doorschuift naar de eerste selectie, acht hij echter klein. ,,Ik vind niet dat ik complementair ben aan Verbeek. Gertjan is iemand die zich ook bezighoudt met periodisering. In die zin is de samenwerking met Hiddink logischer. Guus is iemand die dat aspect liever delegeert.”

Druk om zijn toekomst – als trainer of gespecialiseerde assistent – maakt hij zich echter niet. ,,Ik zal op een gegeven moment een keuze moeten maken. Of ik trainer in het betaalde voetbal wil worden? Dat weet ik eerlijk gezegd nog niet. Ik zit ook in een luxe-positie. Ik hóef de keuze nog niet te maken. Misschien ga ik wel iets heel anders doen.”